لوگو لابی

در همه مراحل انتخاب محل زندگی‌، همراهی‌تان می‌کنیم.

عضویت در خبرنامه

جهت عضویت در خبرنامه ، ایمیل خود را ثبت کنید.ما برای شما ایمیل تبلیغ و اسپم ارسال نمیکنیم.

بخش‌های اصلی قرارداد اجاره خانه چه هستند؟

بلاگ آدرس > مذاکره و قرارداد > بخش‌های اصلی قرارداد اجاره خانه چه هستند؟

بخش های مختلف قرارداد اجاره خانه

 

برای تنظیم قرارداد اجاره خانه چند راهکار وجود دارد: خودمان قرارداد اجاره خانه را تنظیم کنیم، به بنگاه برویم و یا به دفاتر اسناد رسمی مراجعه کنیم. در صورتی که هرکدام از این راه‌ها را انتخاب کنیم، باید با مسائل حقوقی قرارداد اجاره خانه آشنا باشیم تا مشکلی برایمان پیش نیاید. قرارداد اجاره خانه هم مانند قولنامه‌ی خرید ملک بخش‌های مختلفی دارد که در ادامه با جزئیات این قسمت‌ها آشنا می‌شویم:

 

بخش‌های مختلف قرارداد اجاره خانه:

 

طرفین قرارداد اجاره

ماده‌ی یک قرارداد اجاره خانه مربوط به اطلاعات شخصی مستأجر و صاحب‌ ملک می‌شود. لازم است که اطلاعات این بخش به طور کامل و دقیق، و در نهایت صحت و صداقت پر شود. برای بررسی صحت این اطلاعات، حتماً نام و اطلاعات شخصی صاحب‌ملک را با اطلاعات سند مقایسه کنیم.

 

موضوع قرارداد و مشخصات مورد اجاره

در این بخش باید اطلاعات صحیح و دقیق خانه یا ملک مورد اجاره ثبت ‌شود. دقت کنیم که اطلاعات مندرج در این بخش باید با ملک موردنظر تطابق کامل داشته باشد. بررسی این امر قبل از تأیید قرارداد، بر عهده‌ی طرفین معامله است. در صورتی که در این بخش اطلاعات نادرستی درباره‌ی ملک موردنظر ثبت شود و به امضای طرفین برسد مسئولیت حقوقی آن به عهده‌ی طرفین قرارداد خواهد بود.

 

مدت اجاره، اجاره‌بها و نحوه پرداخت، تسلیم مورد اجاره

اطلاعات ماده سه بر اساس توافق بین مستأجر و صاحب‌ ملک، در مورد مدت زمان قراداد اجاره خانه تکمیل می‌شود. ماده چهار مربوط به مبلغ رهن و اجاره توافق شده بین مستأجر و صاحب‌ملک است. در این قسمت باید اطلاعات مربوط به پرداخت نقدی یا چک، به طور دقیق، به رقم و حروف نوشته شود. در ماده پنج تاریخ دقیق تحویل ملک توسط صاحب‌ملک به مستأجر ذکر می‌شود.

بخش‌های اصلی قرارداد اجاره

 

شرایط و آثار قرارداد

ماده شش در حقیقت مهم‌ترین بخش قرارداد اجاره خانه است که در آن شرایط قرارداد و تعهدات طرفین قرارداد ذکر می‌شود. دقت کنیم که این بخش باید به طور دقیق مطالعه‌ شده و پس از توافق نهایی بر سر کلیه‌ی بندهای موجود در آن، تکمیل شود.
بعضی از بندهای این ماده که نیازمند توضیح است را در ادامه می‌خوانیم.

نکته‌ی مهممستأجر نمي‌تواند از مورد اجاره بر خلاف منظور قرارداد (مسکونی، تجاری، اداری) استفاده نمايد . مستأجر مکلف است به نحو متعارف از مورد اجاره استفاده نمايد.

بر اساس این بند مستأجر حق تغییر دادن کاربری ملکی که اجاره کرده را ندارد. به طور مثال مستأجر حق ندارد ملکی را که به عنوان ملک مسکونی اجاره کرده به آرایشگاه یا دفترکار تبدیل کند.

 

  • مستأجر حق استفاده از مورد اجاره را به نحو مباشرت دارد و بايستي شخصاً از مورد اجاره استفاده کند . علاوه بر اين مستأجر حق انتقال و واگذاري مورد اجاره را به غير دارد / ندارد . در صورت تخلف و انتقال به غير ، اعتبار اجاره منوط به تنفيذ مالک خواهد بود در صورتي که مستأجر مورد اجاره را به غير بدون اذن مالک تسليم کرده باشد شخص متصرف در صورت عدم تنفيذ در برابر مالک در حدود مقررات قانوني مسئول خواهد بود.

این بند تعیین کننده‌ی این موضوع است که مستأجر حق دارد ملکی را که به نام خود اجاره کرده به فرد دیگری اجاره دهد یا به هر شکل واگذار کند یا نه. در صورتی که بر خلاف توافق انجام شده در این بند عمل کنیم، مالک خانه می‌تواند در هر زمان که بخواهد از فردی که به جای ما ملک مورد نظر را تصرف کرده شکایت کرده و متناسب با قانون با وی برخورد کند. البته در صورتی که چنین بندی در قرارداد قید نشود، مستأجر حق دارد ملک را به شخصی اجاره دهد که کاربری مشابه خودش را از ملک داشته باشد.

  • موجر بايد مالک يا متصرف قانوني يا قراردادي مورد اجاره باشد و در صورتي که به عنوان ولايت، وصايت، وکالت، قيمومت، اجاره با حق انتقال و از اين قبيل اختيار اجاره دادن داشته باشد، بايستي اسناد و مدارک مثبت حق انتقال را ضميمه کند و در صورت مراجعه به بنگاه، مشاور موظف به احراز موضوع فوق است.

در صورتی که فردی که خانه را به ما اجاره می‌دهد صاحب سند ملک نباشد و صرفاً وکیل یا وصی صاحب سند باشد، باید اسناد و مدارک مربوط به وکالت یا وصایت سند را در زمان معامله ارائه کند. در صورت مراجعه به بنگاه، مشاور املاک نیز موظف است که صحت مدارک را بررسی کند.

در بندهای دیگر اشاره می‌شود که پرداخت اجاره، شارژ، هزینه‌ی تعمیرات، و مالیات بر درآمد و مشاغل بر عهده‌ی مستأجر بوده و پرداخت مالیات مستغلات و تعميرات اساسی، و عوارض شهرداری بر عهده‌ی صاحب ملک است.

 

اختیارات

کليه خيارات ولو خيار غبن به استثناء خيار تدليس از طرفين ساقط گرديد.
این جمله به این موضوع اشاره می‌کند که طرفین حق فسخ قرارداد را بدون توافق هر دو طرف ندارند، مگر اینکه یکی از طرفین معامله قصد فریب دیگری را داشته باشد. کلمه “خیار” به معنی اختیار فسخ قرارداد است. “خیار غبن” یعنی اگر یکی از طرفین قرارداد در معامله بفهمد که بین قیمت واقعی و قیمت پرداختی ملک موردمعامله تفاوت زیادی وجود دارد، می‌تواند معامله را فسخ کند. “تدلیس” عملیاتی است که موجب فریب طرف معامله شود.

معمولاً بسیاری از ما قرارداد اجاره خانه را بر اساس تجربه می‌شناسیم، اما آگاهی از جزئیات این قرارداد مسئله‌ای است که دقت زیادی لازم دارد. پس بهتر است با صرف اندکی وقت و حوصله قرارداد خود را با اطمینان‌خاطر از صحت و دقت کامل امضا کنیم.

سوال شما درباره این مطلب